Derde Nassaudag Breda

featured-image-lottederaadt

Het begon allemaal met een huwelijk in het jaar 1403. Op 1 augustus trouwde Johanna van Polanen op 11-jarige leeftijd met Engelbrecht van Nassau, die hierdoor Heer van Breda werd. In de 150 jaar dat de Nassaus op het Kasteel van Breda woonden, brachten zij de stad tot ontwikkeling. De adellijken werkten als een magneet op de kunstsector. Edelsmeden, haute coutureontwerpers, entertainers, designers en architecten waren graag geziene gasten aan het hof.

Nog steeds is er in Breda veel te vinden dat aan de adellijke smaakmakers van weleer doet herinneren. Kernwaarden als tolerantie, verdraagzaamheid, innovatie en internationalisering, voortgekomen uit die historische periode, heeft Breda gebruikt om te worden tot de zelfbewuste energieke en moderne stad van vandaag. Bredanaars zijn trots op hun stad, op haar karakteristieke centrum, het bos, het water, de prachtige toren. Juist die Bourgondische mix hebben we te danken aan de Nassaus.

Tijdens de Nassaudag Breda, tevens Landelijke Kastelendag, wordt in de geest van de Nassaus de rijke geschiedenis van Breda herdacht en gevierd! Kijk voor het complete programma op http://www.bredanassaustad.nl/derde-nassaudag

Belangrijk onderdeel in het programma zijn de Hofhuizen, tussen 13 en 17 uur is hier een variatie van kunst & design te vinden.

De aanwezigheid van graaf Hendrik III van Nassau en zijn kasteel maakte indruk op adellijke families, die zich vervolgens ook in Breda vestigden om hun eigen status te onderstrepen. Zij lieten grote U- of L-vormige huizen of ‘hofhuysen’ bouwen in de naaste omgeving van het kasteel. Deze huizen kenmerkten zich door voorgotische trappenhuizen, leien daken en een aangrenzend ‘pleijn’ of hof en waren vanaf de straat toegankelijk via een brede toegangspoort. Voor de stadsbrand in 1534 werden hofhuizen voornamelijk gebouwd aan de Visserstraat en de Nieuwstraat. Na de stadsbrand werden ze aan de Katerstraat gebouwd, tegenwoordig de Catharinastraat genoemd.

Speciaal voor de Nassaudag worden enkele van deze authentieke panden opengesteld en ontmoeten heden en verleden elkaar. Kunstenaars uit de regio tonen dat Breda nog steeds een plek is waar kunstenaars neerstrijken om hun werk te presenteren.

‘t Hofhuys van Van Aalst (Catharinastraat 14)
In 1531 werd het ‘Hofhuys‘ gebouwd, op de huidige kavels 14 en 16, door Wynandt Masschereel ‘den ouden drossaert’. Hij verkocht het pand in 1552 aan Michiel van Piggen, raadsheer van Willem van Oranje. Pas in 1728 werd het pand gesplitst in twee woningen. Het pand werd in de loop der eeuwen verbouwd van renaissancestijl, via classicisme en neoclassicisme, tot in de moderne stijl van de jaren 60 (20ste eeuw). Sindsdien is het bedrijf in Oosterse tapijten van PJ van Aalst, dat zich Hofleverancier mag noemen, er gevestigd.

Ons kraanwater is van hoge kwaliteit en vervoer ervan hoeft niet milieubelastend te zijn. Met ‘Dutch Tap Water’ transparante karaffen stimuleert Lotte de Raadt het drinken van leidingwater. De vorm van de karaffen verraadt waar het water oorspronkelijk vandaan komt. De hoge fles met lange hals refereert naar het water diep onder de grond. De lage bolle fles heeft de ideale vorm voor het opvangen van oppervlakte water. Daarnaast presenteert zij SMOCK, een van gedaante wisselend kleed waarbij zij quilttechnieken toepaste.

Catharinastraat 18/20 aan de Merkxtuin
Catharinastraat 18 vormde samen met Catharinastraat 20 een groot U-vormig hofhuis, bestaande uit een ‘huysinge, pleyne, hovinge en achterhuis’, dat in 1535 werd verkocht aan Don Pedro de Guevara, majordomus van Graaf Hendrik III van Nassau. Don Pedro had niet lang plezier van zijn huis, want kort na het overlijden van Hendrik III (1538) moest hij de banden met de Bredase hofhouding verbreken.

In het souterrain van het voormalige hofhuis aan de Catharinastraat 20, alleen bereikbaar via de Merkxtuin, is het werk van illustrator Lieke van der Vorst te zien. Haar werk is geïnspireerd op haar voorliefde voor huiselijke taferelen en de dierenwereld. Speciaal voor de Nassaudag toont zij haar nieuwe werk ‘Drie schapen’ waarvoor ze gebruik maakte van de wol van een lokale schapenboer. In de tuinkamer van het hofhuis aan de Catharinastraat 18 is het werk ‘Crafty & Nieuwe Heerlyckheit’ van Renate Vos te zien. Haar weefexperimenten resulteerden in een kleed dat naar zitobject getransformeerd kan worden en andersom. In de tuinkamer is ook het werk van duo Beeldenbouwers te zien, een samenwerking tussen Arno Tummers en Ellen Seegers. ‘Woollight’ is een lampencollectie vervaardigd van klassieke wollen dekens. Het wollen weefsel wordt zo behandeld dat het lichtdoorlatend wordt en een vaste vorm krijgt. ‘Mooie vogel’ is een verzameldoos en podium voor gevonden veren. Het materiaal is van hergebruikt pallethout.

Het Begijnhof- Bleekveld
Toen Hendrik III begon aan de uitbreiding van zijn kasteel lag het toenmalige Begijnhof aan het hof van het Valkenberg/Kasteelplein in de weg. Het vormde in oorlogstijd bovendien een zwakke plek in de verdediging van het kasteel. Als nieuwe locatie bood hij de Bredase begijnen de locatie achter de Wendelinuskapel (Waalse Kerk) aan. Die was immers, net als de kapel, eigendom van de Nassaus. In juli 1535 vestigden de eerste begijnen zich in hun nieuwe hof. Het bleekveld (of bleek) is een kort gemaaide grasweide centraal gelegen dat dienst deed om linnen te bleken. Begijnen verkregen hun inkomsten onder andere met het doen van de was voor anderen. Een bleekveld was een onmisbaar onderdeel van een begijnhof.

‘Upcyclen’, het hergebruiken van bestaande objecten, zie je terug in het werk ‘shopping cart collection’ van Etienne Reijnders. Denk je aan groen ontwerp, dan denk je meestal aan materialen die voortkomen uit natuurlijke of gerecyclede materialen. Echter, de groenste manier van meubels ontwerpen, is het hergebruik van bestaande objecten, zodat er iets totaal ‘nieuws’ ontstaat.
etiennereijnders.blogspot.com

Huis van Héraugière – koetshuis (Kapucijnenhof 38)
Het voornaamste deel van het Huis van Héraugière ging verloren tijdens de stadsbrand in 1534, maar werd geheel herbouwd in 1537 en kreeg de status van een ‘groothuys’ met vijf hofhuizen. Twee panden zijn gelegen aan de Catharinastraat, drie panden liggen aan het binnenhof (Kapucijnenhof) met daarbij het vrij gelegen koetshuis.

Zijn huidige naam dankt het aan Charles de Héraugière, die het in 1597 kreeg als beloning voor zijn grote verdienste als commandant van het Turfschip, dat in 1590 de bevrijding van de Spaanse overheersing inleidde. In de eerste helft van de 17e eeuw diende het huis als klooster voor de Kapucijner Orde. Rond 1800 werd de voorgevel voorzien van modieus stucwerk. Na een groot deel van de 20ste eeuw dienst te hebben gedaan als kantoor (rijksbelastingen en accijnzen) en zelfs als discotheek werd het huis ingrijpend gerenoveerd nadat het eind jaren negentig de status van rijksmonument kreeg.
In het koetshuis bekijk je sieraden van product, food- en sieraaddesigner Julie van Hees. Geïnspireerd door de snelle evolutie van elektronische apparaten en haar eigen collectie van eens geliefde maar nu oude of defecte elektronica, ging ze verzamelen. Weggooien van waardeloos geworden apparatuur vindt ze zonde. Julie van Hees ontmantelt feilloos oude apparatuur en vindt schatten aan mooie componenten. Daaruit ontstaan series unieke sieraden die zo een nieuw bestaan krijgen.

Plateau Kapucijnenhof (plateau achter huisnummer 4)
Het Kapucijnenhof dankt zijn naam de Kapucijner monniken die korte tijd in Huis van Héraugière woonden.

Made by Midas‘ is een door Huibert Muilwijk opgerichte ontwerpstudio in Breda. Zijn werk is te herkennen aan de speelse vormgeving, humoristische benadering en open functionaliteit die vaste patronen of gewoontes doorbreken. Tijdens de Nassaudag Breda is de †-bank te zien. In tegenstelling tot wat de vorm doet vermoeden, is het ontworpen om met een wijd uitzicht te genieten van de omgeving.

Stadserf en St. Annastraat (Stadserf 4 en St. Annastraat 17)
De Korte Nieuwstraat – tegenwoordig bekend als St. Annastraat – werd in 1518 aangelegd. In de 14e eeuw werd het stadhuis gebouwd. Het achterliggende stadserf is de bron van het watertje ‘de verloren kost’ dat later in de 18e eeuw wordt stilgelegd. Na het woeden van de stadsbrand in 1534 wordt het stadhuis herbouwd en afgesloten van de St. Annastraat door een toegangspoort.

Heb jij ook een kledingstuk dat je nauwelijks nog draagt, maar waarvan je geen afstand kunt doen? In onze wegwerpmaatschappij wordt alles direct vervangen door iets nieuws. Maar het is juist een uitdaging om er iets anders van te maken. Duurzaam, creatief en uniek! Café Couture geeft een live performance in het vermaken, pimpen en hergebruiken van oude kleding.

Coole kunstenaars, designers en vintage woonartikelen ‘for a happier world’ vind je bij Feito Com Amor.

Share on FacebookPin on PinterestShare on LinkedInGoogle+Tweet about this on TwitterEmail to someone